قسمت مورد مصرف : اولئوگم رزين مىباشد و همانطورى كه در كد 1698 همين مجموعه آمد چنانچه به خودى خود از شكاف طبيعى درخت خارج شده باشد آن را مرّ بطارح و اگر به وسيله شكاف دادن ساقه درخت و بدون وجود ذرات گياهى و مواد خارجى به دست آمده باشد آن را مرّ صاف يا مرّ صافى مىنامند . تركيبات شيميائى : مرّ محتوى 8 - 3 درصد اسانس 40 - 25 درصد رزين و 60 - 30 درصد صمغ مىباشد . اسانس مرّ متشكل از ليمونن ، دىپنتن ، كادىنن ، پىنن ، آلفاكومفرن Elemen , Camphoren - Alpha ، اوژنول ، Lindestren ، Boubonen ، هيرابولن Heeraboln ، كومين الدئيد ، Cinnamaldehyde , Creosol , Furanoden ، ميرسن و رزين محتوى آلفا ، بتا و گاما كوميفريك Commiphoric ، آلفا و بتا Heerabomyrrhols و Burseracin مىباشد و صمغ نيز داراى آرابينوز ، گالاكتوز و گزيلوز است . هم‌چنين در مرّ كامپسترول ، بتاسيتوسترول و ماده‌اى به نام Commiferin وجود دارد كه شل‌كننده عضلات صاف مىباشد . خواص و موارد مصرف درمانى : ضد ميكروب ، قابض ، ضد نفخ ، ضد اسپاسم ، ضد اولسر ، ضد التهاب ، خلطآور و قاعده‌آور مىباشد . مرّ از طرفى محرك توليد گلبولهاى سفيد و از طرف ديگر به‌طور مستقيم روى ميكرب اثر نموده و اثر آنتى پاتوژن دارد ، لذا در عفونتهاى دهان مانند زخم دهان ، ژانژيويت ، لارنژيت ، سينوزيت ، پيوره ، آفت و با اكيناسه و Sage در التهاب لوزه و از طريق داخل در عفونتهاى ريوى ، سرماخوردگى ، احتقان نزله‌اى و به طور موضعى در آكنه يا جوش غرور مورد مصرف دارد . مرّ مقدار كلسترول خون را پائين آورده و محرك توليد Triiodothyronin مىباشد . مرّ در زخمهاى ساق پا ، زخم ناشى از بسترى شدن و هموروئيد موثر مىباشد و در موش اثر ضد تومورى دارد . در چين و تبت از مرّ در زخمهاى دهان ، كورك ، كوفتگى ماهيچه ، دردهاى شكمى ، قاعدگى دردناك استفاده درمانى به عمل مىآيد . موارد مصرف ديگر : از مرّ در صنايع غذائى به منظور مطبوع كردن نوشابه‌ها ، ليكوره‌ها و اغذيه و در صنايع عطرسازى و آرايشى بهداشتى در ساخت كرم‌هاى شب استفاده مىشود . تداخل : مصرف توام مير با آنتى ديابتيك‌ها اثر هيپوگلسيمى آن را افزايش مىدهد . عوارض : تشويش ، نگرانى ، بيقرارى ، سرگيجه ، استفراغ ، بىاشتهائى ، اسهال ، درماتيت .